പുഴ ഒഴുകുമ്പോൾ...
വരണ്ടുണങ്ങാനായി മാത്രം
നിറഞ്ഞ് കവിയട്ടേ ഞാനും
ആയിരം മഴപ്പാറ്റ തൻ ജന്മങ്ങൾ
ആഹാവിച്ചൊരെൻ മിടിപ്പൊടുങ്ങും
വരേയ്ക്കും കുണുങ്ങിച്ചിരിക്കട്ടേ ഞാനും
ഗ്രീഷ്മ രാവുകളിലേകാന്തമായ്
നിശ്ചല മൂകമായ് കിടക്കുമ്പോൾ
കൂടെ വിയർത്തുരുകിയൊലിക്കുവാൻ
വരിക മണൽ തരികളേ
മലയിടിച്ചും മഹാ മരമൊടിച്ചും.
അകലെയല്ല മഹാ സാഗരം
പ്രകൃതി തൻ അനന്തമാം
പ്രണയമാണതിൽ മുഴുവനായ്
ഒഴുകിയെത്തിടാം വേഗമീ
ദുരിത ഭൂമി താണ്ടിടാം ,
ബാഷ്പമായ് മോക്ഷമേകിടാൻ
സ്നേഹസാഗരം കാത്തിരിക്കവേ
ചെന്നലിഞ്ഞിടാമാമടിത്തട്ടിലായ്
വീണ്ടുമെത്തിടാൻ വർഷബിന്ദുവായ്
No comments:
Post a Comment