ഇനിയെന്ത് ചൊല്ലുവാൻ

ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്
എന്റെ ഉള്ളിലൊരു ചേകവൻ
ഇനിയും മരിക്കാതെ
അങ്കക്കലി പൂണ്ട്

എത്ര തവണ ചതിക്കപ്പെട്ടാലും
ഒരു പിൻ വിളിയിൽ
എല്ലാം മറന്ന് വീണ്ടും
നിന്നെ മാത്രം മോഹിക്കുന്നവൻ
ഒരു മന്ദസ്മിതത്തിന്റെ
പകൽ പൂരം തീർത്ത്
മനസ്സിലൊരു മോഹമായി
ഓർമ്മയുടെ കൽ വിളക്കിൽ
നിറദീപം പോലെ നീയും
വിധി വിഹിതം തടുക്കുവാനാവാത്ത
നിസംഗതയുടെ പരദേവതകളെ
എല്ലാ സത്യവുമറിഞ്ഞിട്ടും
നിങ്ങൾ മൗനം തുടരുക
ആരുടെയൊക്കെയോ കുലമഹിമ
വാഴ്ത്തപ്പെടാൻ മാത്രം
കുലദൈവങ്ങളായി സത്യത്തിനു മേൽ
അടയിരുന്നു കൊള്ളൂക .